Tarih: Sal Ksm 24, 2009 11:55 pm
Mesaj konusu:
15- Bölüm (Forks Lisesi) Part 2
Odamdan çıkıp babamın çalışma odasına gittim.Notu ve kutuyu babamın masasına bırakıp çıktım.
Amcamlara gittim.Yengem mutfaktaydı.Maria da ona yardım ediyordu.
“Gecikmemenize sevindim Edward.”Gülümseyerek karşılık verdim
“Yemek 1 saate hazır olur.”
“Liz nerde?
“Odasına çıktı.Üzerini değiştiriyor”
“Dışarıda olacağım.Ona biraz yürüyeceğimi söylersiniz”.
Bahçe kapısını yavaşça açarak dışarıya çıktım.Ellerim ceplerimde,hızlı ama ufak adımlarla yolu takip etmeye başladım.Soğuk rüzgar suratımı yalayıp geçiyordu.Soğun varlığını hissediyordum ama üşümüyordum.Bu da bedenimin bana oynadığı oyunlardan biriydi.
Yaşadıklarım,bundan önceki hayatım,arkadaşlarım,ailem,taşınmamız...
Her şey birer birer geçiyordu gözümün önünden.Sonra kendimi birden ormanda buldum.Düşünceler arasında buraya geldiğimi farketmemiştim.
Biraz daha içlere doğru ilerledim.İleride ufak bir açıklık vardı.Batmakta olan güneşin son ışıklarını içine çekirdu.Burası benim sığınağım olabilirdi.En azından şimdilik yeni bir yer keşfedene kadar.Bu ormanı tanımaya daha çok vaktim olacaktı.Ama artık güneş batmak üzereydi.Dönmeliydim.
Arkamı döndüm ve yürümeye başladım.Ne taraftan gelmiştim?Bir an bu düşünce beni tereddüte düşürsede artık gelişmiş iç güdülerimi ve duyularımı kullanmayı öğrenmişti.Onları bana yol göstermeleri için serbest bıraktım. Gözlerimi kapatıp konsantre oldum.Tüm sesleri üzerine çeken bir mıknatıs gibiydim şimdi.İçinden işime yarayacakları seçiyordum.Kuş sesleri,bir sincap,yere düşün yaprak sesleri ve bir motor sesi.İşte aradığım buydu. Gözlerim kapalı sesin geldiği yöne doru devam ettim.Çıkışa yaklaşmıştım.Bu esnada yanımdan hızla geçen bir şey hissettim.Reflesk olarak gözlerimi açıp o yöne baktım.Ama görünürde bir şey yoktu.Birkaç adım attım.İleride ağaçların arasında bir şey belirmeye başladı.Bu saatte onun tek başına bu ormanda ne işi vardı.Ona doğru yürümeye başladım.
Düzgün vücut hatları vardı.Uzun dalgalı çikolata kahvesi saçları umuzlarına dökülmüştü. Birden bir rüzgar esti ve onun kokusunu bana savurdu.Sanki tanıdık bir kokuydu ama bir o kadar da yabancı ve hoş.Derin bir nefes aldım
“Bu saatte burada yalnız başınıza bulunmanız sizin için tehlikeli olabilir bayan” dedim kibarca ama bir yandanda içimdeki duygularla savaşıyordum.Bu anlamsızdı.
İçimde tuhaf bir kin, öfke ve saldırma dürtüsü uyanmıştı ona karşı.Kendimi güçlükle kontrol ediyordum.Yumruklarımı sıktım ve daha çok kontrol sağlamaya çalıştım.
Siyah gözlerini gözlerime dikmiş,hiç kırpmadan öyle hareketsizce bana bakıyordu.Yüzü bembeyazdı.-Burada yaşayan biri için çok normaldı.Güneş görmeyen bir yerdi ne de olsa- Çok masum bir duruşu vardı.
Güzel pembe dudaklarını hafifçe aralayarak
“Sizin için daha tehlikeli olabilir” dedi dişlerinin arasından ve bana bir adım atarak yaklaştı.Çenesini kasıyor sanki içinden acı çekiyordu.
Onu zorlayan birşeyler varmış gibiydi.
Nedemek istediğini anlayamamıştım.Ama bu hareketiyle içimdeki dürtüler daha çok tetiklenmişti.
“Edward nerdesin?” diyen Liz'in sesi duyulgu ormanın girişinden.
İkimizde dünüp sesin geldiği yöne doğru baktık.
“Burdayım Liz” dedim
Yine o rüzgarı hissettim ama bu seferki daha yumuşaktı.Dönüp baktığımda kız artık orada değildi.Uzaklaşmış, hızlı adımlarla ormana doğru ilerliyordu
“Nereye?” diye bağırdım arkasından
“Artık gitmen senin için daha iyi olacak” diye karşılık verdi arkasını dönmeden, yürümeye devam ederek ağaçların arasında kayboldu.
“Edward beni almadan nereye kaboldun” diyen Liz belirdi.
“Üzerini değiştiriyormuşsun”
“Olsun.Bekleseydin.Ormanda kaybola bilirdin burası çok büyük.” dedi kıkırdayarak
“Ama kaybolmadım değil mi?Ben garip biriyim Liz bunu bilemezsin” dedim gülümseyerek
Aklımda hala o kız vardı.Ormanda yalnız başına ne işi vardı?Çok garip birine benziyordu.
“Az önce kiminle konuşuyordun?” diye sordu Liz meraklı bir ifadeyle
Duraksadım.Ona ne söyleyecektim ki?Gizemli bir kızla mı diyecektim?
“Kimseyle.Boş ver öneli bir şey değil” deyip geçiştirdim.
Liz koluma girdi
“Hımm..Hadi yürü yemek nerdeyse hazır.Annem bizi öldürmeden yetişelim ” dedi kıkırdayarak
“Tamam o zaman atla bakalım”dedim hafifçe öne eğilerek dizlerimi kırdım.
“Ne?” dedi
“Hadi ama önceden bunu severdin.”
“Sen ciddisin”
“Tabi ki” dedim tek kaşımı kaldırarak
Sırtıma atladı ve bende koşmaya başladım.Birazda kendimi deniyordum. Değişimimi.Ama ona fazla belli etmeden,onun inanılmazlık sınırlarını geçmeden koşuyordum.
“Edward süper.Sen çok hızlısın.Spor baya işe yarıyor hee..”
“Spor?Ahh..Evet.Yaramaz mı?”
Bahçe girişinde onu sırtımdan indirdim.Gülerek eve girdik.
Babam ve amcamda gelmişti.
“Ne oldu?” diye sordu yengem
“Hani küçükken Edward beni sırtına alıp koşardıya.İşte yine yaptık” dedi kikirdeyerek
“Ahh..Edward.Çocuğu bel fığı yapacaksın Liz.” dedi yengem gözlerini devirerek
“Hiç ağır değildi” dedim omuz silkerek
“Eğlendiğiniz belli oluyor” dedi amcam gülerek
Hep beraber güldük.Babamda güldü.Belkide 10 günden sonra ilk defa gülmüştü.
“Hadi sofraya oturun” dedi yengem
Elimizi yıkayıp masaya geçtik.Akşam yemek faslından sonra amcamla babam oturma odasında biraz lafladı.Bizde Liz'le.
“Sabah seni alırım.Bundan sonra okula beraber gidip geliriz”
“Yaşasın babamdan ve annemden kurtuldum sonunda “ dedi gülerek
“Sekize 20 kala kapıda ol”
“20 kala mı?Geç değil mi?Öğrenci işlerine gideceğiz.”
“Bana güven” dedim göz kırparak
Babam yanımıza geldi.
“Nasılsınız bakalım?”
“Oğlun beni güldürüyor amca”
“O hep öyledir bilirsin.Ne olurssa olsun”
Bunu söylerken babam gözlerimin içine baktı ve ben o an içinden geçirdiklerini sanki gördüm.Bana gülümsedi.Elini omzuma atarak
“Gidelim mi oğlum?” dedi
“Tamam baba” dedim gülümseyerek
Herkese iyi akşamlar dileyip -ben ,Mari ve babam- eve geçtik.
Odama çıktım.Bababam da çalışma odasına gitti.İlk iş günü için hazırlık yapacaktı belli ki.
Banyoya gidip dişlerimi fırçaladım.Üzerimi değiştirip eşofmanlarımı giydim.
Kendime boş bir plok not ve bir de kalem çıkartıp çalışma masamın üzerine koydum.İlk gün için fazla birşeye ihtiyacım olmayacaktı.
Laptopun başına oturdum ve bizim çocuklara Birkaç mail attım.
Kapım çalındı.
“Gelebilir miyim?”
“Tabi ki baba”
Elinde ona hediye ettiğim kalem vardı.
“Bu beni gerçekten çok mutlu etti oğlum” dedi kutuyu göstererek
“O zaman amacımda başarılı oldum baba” dedim
“Teşekkür ederim” dedi ve bana sarıldı.
Sabah okul için erken kaltım.Hızlıca hazırlanıp aşağıya indim.Mari kahvaltıyı hazırlamıştı.
“Günaydın baba ,Mari”
“Günaydın.Heyecanlı mısın?” dedi babam
“Niçin?”
“Yeni okulunda ilk günün”
“Normal hissediyorum.Sen yeni görevin için nasıl hissediyorsun?
“Biraz meraklı.”
“Hım..Bende öyleyim sanırım” dedim gülümseyerek
Kahvaltımı yapıp evden çıktım.Volvoma bindim ve biraz ilerdeki amcamların evinini önünde durdum.Lizde kapıdaydı.
“Günaydın kuzen” dedim volvodan inip ona oturması için kapıyı açarken
“Günaydın” dedi gülümseyerek
Bende geçip sürücü koltuğuna oturdum.Ve arabayı çalıştırdım.Liz'in yüzünde ki gülümseme hala duruyordu
“Heyy..Sen iyi misin?”
“Evet.Hemde çok.”
“Bu gülümsemenin kaynağını sorabilir miyim?”
“Sensin kuzen.Herkesin merak ettiği yeni öğrenciyle okula gidiyorum.Tabi yakışıklılığınıda unutmamak gerek.Kızlar buna deli olacak.” dedi ellerini birbirine vurarak
“Ahh ..Yapma.Yani tüm mesele bu muydu?” dedim gözlerimi devirerek
Hiçbir zaman dikkat çekmekten ya da ilgiden hoşlanan biri olmadım.
“Gittiğimizde göreceksin” dedi gülerek
Okula gelmemiz 5 dk mı almıştı.Girişte büyük harflerle “FORKS LİSESİ” yazıyordu.Arabayı uygun bir yere park ettim.Arabadan inip Liz'in kapısını açtım ve inmesi için ona elimi uzattım.Oda arabadan inip koluma girdi
“Hadi gidip öğrenci işlerinden ders programlarımızı alalım.”
“Tamam patron sensin.Yolu göstermen yeterli” dedim göz kırparak
Gidip ders programlarımızı aldık.
Öğrenci işlerinden çıkarken volvomun yanına park etmiş bir alev volvo dikkatimi çekti.Etrafında 4 kişi vardı.Siyah kısa saçları dik dik olan,ince yapılı,ufak yüzlü bir kız sarışın,uzun boylu,sarı saçlı,tuhaf bakışları olan bir oğlanın elini tutuyordu.Siyah saçlı kız bana birini hatırlatmıştı sanki.Aracın diğer tarafındaysa,uzun ,sarı saçları beline kadar uzanan,zarif sarışın bir kız vardı.Onun yanın da iri yarı uzun boylu kumral bir çocuk.Teni gibi beyaz bir giysi giymişti Aslında hepsinin teni beyazdı birbirlerine çok benziyorlardı.
Onlara baktığımı fark eden Liz
“Onlar Cullenler ve Haleler.Çok harika ve uyum içinde görünüyorlar değil mi?”
Bu söylediğine cevap vermedim.Onlara karşı tuhaf duygular hissediyordum şu an ve anlamını çözmeye çalışıyordum.Hayatımda ilk defa karşılaştığım bu kişilere karşı neden böylesine öfke doluyordum.Kokularıda tanıdıktı.Aynı dün akşam ormanda karşılaştığım kız gibi kokuyorlardı.Ama ondan daha az şiddetle beni uyarıyordu bu.
Volvonun sürücü kapısı açıldı.Dikkatle içinden inen kişiye bakıyordum. Arkası dönüktü. Ama çok zarif hatlara sahipti ve dalgalı kahve saçları bana bir an tanıdık gelmişti.
Ani bir hareketle döndü.Bu dün ormanda karşılaştığım kızdı.Şimdi tanıdık kokunun nedeni anlaşılıyordu.Bir süre dikkatlice siyah saçlı kızla birbirlerine baktılar.
Sonra Liz ve bana baktılar.
Tekrar birbirlerine dönüp bakışmaya devam ettiler.
Siyah saçlı kız başını iki yana salladı ve dudakalarını büzdü.
Birden kahverengi saçlı kızın yüz ifadesi değişti.Kasıldı.Birşeylerden memnun olmadığı açıktı.Kafasını bana çevirip dikkatlice bakmaya başladı.Bu sefer ifadesi merak ve acı doluydu.
“O İsabelle Maria Cullen.Ama Bella denmesini tercih ediyor” dedi Liz gülümseyerek.Adı geçince hemen dönüp bize baktı.Sanki o kadar mesafeden söylenenleri duyuyormuş gibi.
“Bella” dedim sessizce “Hoş bir isim”
Umarım beğenirsiniz
